W związku z rozwojem kultu Najświętszego Serca Jezusa powstało w XVIII wieku bractwo Serca Jezusowego. Miało ono na celu szerzenie pokoju i jedności w świecie chrześcijańskim. W Polsce propagowali to bractwo Jezuici. Do 2 czerwca 1879 roku bractwo to było połączone z apostolstwem modlitwy.
Główne cele tego bractwa to:
- szerzenie czci Serca Jezusowego i wynagrodzenie mu wszystkich zniewag i obelg wyrządzonych przez grzeszników
- odmawianie codziennie 1 Ojcze nasz, 1 Zdrowaś Mario, 1 Wierzę w Boga Ojca, oraz modlitwy: „Boskie Serce Jezusa proszę Cię najgoręcej spraw niech Cię kocham, kocham coraz więcej”
- ofiarowanie Sercu Jezusowemu modlitw, cierpień, trudów i prac każdego dnia za Kościół święty i za grzeszników.
W Lipnicy Murowanej bractwo to powstało 24 czerwca 1881 roku. Jako pierwsi do tego bractwa zostali wpisani duszpasterze parafii proboszcz – ks. Józef Szeliga i wikariusz – ks. Feliks Mikuszewski. Ostatni zapis do księgi pochodzi z 1930 roku. Od roku 1899 do bractwa oprócz osób starszych były przyjmowane „dzieci szkolne V roku nauki”, a w 1921 wpisane zostały „dzieci szkolne po pierwszej Komunii świętej”.
Wizytacja biskupa z roku 1891 zawierała informację, że wszyscy członkowie bractwa „zachowują pilnie przepisy” brackie. W sprawozdaniu parafialnym z roku 1913 ksiądz proboszcz informował, że pożytek z działalności bractw jest „wielki i widoczny”.
Na comiesięcznych zebraniach „maja kapłani najlepszą sposobność do zwrócenia uwagi na Zycie i obyczaje członków, by błądzących naprowadzić na dobrą drogę i skłonić wszystkich do życia religijnego”. Od roku 1929 nie ma już niestety żadnych wzmianek o istnieniu tego bractwa.