Pani Faustyna Wieciech od urodzenia mieszka w Lipnicy Górnej. Wiersze pisała już w młodości, ale tylko do szuflady. Gdy przejęła Koło Gospodyń Wiejskich zaczęła pisać na różne uroczystości gminne. Bardzo cieszy ją satyra, bo jak mówi lubi czasem być uszczypliwa, a ta forma pisania najlepiej pozwala rozładować emocje. Poza ośmieszaniem przywar i ułomnej rzeczywistości pisze o pięknej Lipnicy. Aby napisać utwór nie potrzebuje natchnienia, po prostu siada i pisze to, na co jest zapotrzebowanie, ale bywa i tak, iż przychodzi chwila kiedy czuje, że musi pisać i przelewać uczucia na papier. Wówczas powstają utwory bardzo osobiste i refleksyjne.

Niedziela Palmowa

Na Lipnickim Rynku ludzi się zebrało

bo do naszej gminy radio przyjechało.

Pchają się ludziska i baby i chłopy

niczym w Betlejemie do Dzieciątka szopy.

Każdy coś miłego o wiosce opowie,

o naszej Lipnicy pół Polski się dowie.

Co z tego wyniknie, wkrótce się dowiemy,

pewnie turystyczną gminą się staniemy.

A zaś radio „Kraków” będzie ogłaszało,

że w naszej Lipnicy atrakcji nie mało.

Bo chociaż żyjemy po prostu, zwyczajnie,

nie tylko w „Palmową niedzielę” jest fajnie!

Przemijanie

A kiedy przyjdzie jesień

nie przejmuj się kochany

Wiosna znowu powróci –

tak jak wracają bociany…

Kwiaty znowu zakwitną –

zawsze tak przecież bywało,

więc nie smuć się bo nie warto,

tak mało czasu zostało.

Bo człowiek idzie przez życie

jak cztery pory roku…

Jest wiosna i lato i jesień

i zimą – wieczny pokój

Lecz zanim ta zima nadejdzie

i życie zamrozi w nas

Cieszmy się – bo nasze dzieci

wchodzą – jak wiosna – w swój czas.

Kolęda

Kolęda szła - polami…

a potem weszła do chaty

razem z choinką pachnącą

wniesiona  - rękami taty.

Patrz! Ile gwiazdek z papieru

na naszym drzewku zabłysło,

gdzie znajdziesz takie święta

jak tu? – w tym kraju nad Wisłą?

Choćbyś w najdłuższym swym życiu

wszystkie kraje przemierzył

już takich świąt nie znajdziesz

jakieś w dzieciństwie swym przeżył.