15. sierpnia przypada święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny  - warto jednak również pamiętać, że w tym dniu mija 89 rocznica bitwy warszawskiej – zwanej również „Cudem nad Wisłą”.  Święto upamiętnia jedno z największych zwycięstw oręża polskiego odniesione w 1920 r. nad Rosją Sowiecką. W okresie II Rzeczypospolitej obchodzone bardzo uroczyście dla upamiętnienia walk w obronie Ojczyzny. Po upadku PRL-u, 30 lipca 1992 r. sejm przywrócił obchody Święta Wojska Polskiego w dniu 15. sierpnia. Wtedy też po raz pierwszy odbyły się centralne obchody tej uroczystości.

Warto pamiętać, że „Bitwa warszawska” została uznana za 18. przełomową bitwę w historii świata. Zdecydowała o zachowaniu niepodległości przez Polskę i zatrzymała rozprzestrzenienie się rewolucji bolszewickiej na Europę Zachodnią.

Dzień 15. sierpnia powinien być dla każdego Polaka dniem entuzjazmu, radości i patriotycznej dumy, oraz dowodem na to, że dla dobra Ojczyzny potrafimy zjednoczyć się wokół jednego wspólnego celu.

          Bitwa Warszawska, która rozegrała się w dniach 13-25 sierpnia 1920 roku, była decydującym starciem wojny polsko-bolszewickiej. Po tym, jak w dniu 10 marca 1920 roku dowództwo Armii Czerwonej zatwierdziło plan uderzenia na Polskę, głównodowodzący wojsk polskich, Józef Piłsudski, wydał rozkaz rozpoczęcia wyprzedzającej ofensywy na Ukrainie. Polacy dotarli aż do Kijowa, jednakże Sowieci rychło opanowali sytuację i przeszli do ofensywy na Białorusi i Ukrainie, zmuszając oddziały Wojska Polskiego do odwrotu. Pod koniec lipca siły radzieckie były już na ziemiach polskich, zbliżając się w szybkim tempie do Warszawy.

Strona polska w pełni zdawała sobie sprawę ze zbliżającego się niebezpieczeństwa. Społeczeństwo prezentowało postawy obywatelskie i udzielało żołnierzom bezinteresownej pomocy materialnej oraz duchowej. Do wojska zgłosiło się prawie sto tysięcy ochotników, głównie spośród studentów, młodzieży gimnazjalnej i harcerzy, którzy rozpalili na nowo zapał bojowy w szeregach Wojska Polskiego. W dniu 6 sierpnia 1920 r. marszałek Józef Piłsudski, w porozumieniu z gen. Tadeuszem Rozwadowskim, wydał rozkaz rozpoczęcia przygotowań do walnej bitwy nad Wisłą. Naczelnik Państwa zamierzał związać walką jednostki Armii Czerwonej pod Warszawą, a następnie przeprowadzić manewr oskrzydlający siłami grupy uderzeniowej gen. Edwarda Rydza-Śmigłego.

Decydujące natarcie, praktycznie przesądzające losy wojny, rozpoczęło się dnia 16 sierpnia i zakończyło się spektakularnym sukcesem wojsk polskich i marszałka Józefa Piłsudskiego. W dniu 19 sierpnia radzieckie armie, okrążane przez Wojsko Polskie, rzuciły się do rozpaczliwego odwrotu. Od tego momentu inicjatywa ostatecznie przeszła w polskie ręce.